Fietsvakantie Drôme 2011

In het najaar van 2010 werden er plannen gemaakt door Leo de Wit en Hans Janssen om in het voorjaar van 2011 wederom een fietsvakantie naar de Drôme in Frankrijk te organiseren.

De plannen werden kenbaar gemaakt en eventuele deelnemers werden tijdens de zondagse fietstochten benaderd naar hun interesse en voorkeuren voor het tijdstip van de fietsvakantie.

Al snel werd duidelijk dat er voldoende interesse was voor deelname en de fietsvakantie zou plaats vinden in het begin van de maand juni.

Liefst14 personen hadden zich opgegeven en de reis naar de Drôme zou plaats vinden op maandag 6 juni en de terugreis naar Mariaheide op zaterdag 11 juni.

Als logeeradres was er wederom een reservering gemaakt in de mooie verblijfsaccommodatie “La Colline“ van Hans en Marie-Jose Egelmeer in Pont-de Barret in de schilderachtige Drôme in Frankrijk.

Op 5 mei werd de voorbespreking gehouden met de deelnemers om de reis door te nemen en diverse afspraken te maken zoals het vervoer, tijdstip van vertrek, financiën en de noodzakelijke reisbenodigdheden. Leo en Hans zouden een aantal tochten voorbereiden die gereden zouden kunnen worden met als toetje uiteraard de beklimming van de Mont Ventoux.

Omdat er verschillende voorkeuren waren voor het reizen werd dit gedaan in drie verschillende groepen.

Maandag 06 juni. De dag van vertrek.

De volgende renners gingen mee op de fietsvakantie.

Henk van den Berg Wim van Breughel Ton van der Heijden Hans Janssen

Corne Nous Dorke Nous Marius Perdon Willie Raaijmakers

Theo Raijmakers Piet van den Tillaart Peter Verkuijlen Ronnie Vervoort

Hans Vissers Leo de Wit

Op zondag vertrokken Dorke en Corne Nous al richting Frankrijk. Zij gingen zelf met hun auto omdat zij na afloop van de fietsweek voor een langere vakantie in Frankrijk zouden blijven. Op maandagmorgen ging Ronnie Vervoort met als passagiers Ton van der Heijden en Hans Janssen. Tegelijkertijd vertrokken ook Marius Perdon met Henk van den Berg en Willie Raaijmakers.

In de avond vertrok de laatste groep bestaande uit Wim van Breugel met Piet van de Tillaart en Peter Verkuijlen en Hans Vissers met Leo de Wit Om 21.00 uur was de samenkomst van deze laatste groep bij Leo en moesten de fietsen ingeladen worden.

Na een laatste kopje koffie werd er afscheid genomen en vertrokken we om 21.30 uur richting Frankrijk.

De reis verliep voorspoedig en in Luxemburg moesten we Theo Raijmakers nog ophalen.

Verder ging de reis onder goede reisomstandigheden naar Frankrijk.

Dinsdag 07 juni. De dag van aankomst en de kennismakingstocht.

In de vroege morgen bereikten we na een goede reis om 09.15 uur onze bestemming. Vakantieverblijf “La Colline” in Pont-de-Barret.

Na een hartelijk welkom van Hans en Marie-Jose werd er een lekker kopje koffie gedronken samen met de andere renners die ook allen een goede reis hadden gehad. De kamer indeling werd verder gemaakt en de koffers werden uitgepakt en de voorbereiding voor de eerste tocht kon beginnen.

Om 13.00 uur klonk het startschot voor de eerste rit. Onze gastheer Hans had deze rit van 50 km uitgezet en zou zelf natuurlijk ook mee fietsen. Het zou een speciale tocht worden met de nodige strubbelingen. Een fanatieke Hans die een thuiswedstrijd fietste en veelvuldig de koppositie opzocht leidde ons na 25 km naar de pauzeplaats in Dieulefit. Hier dronken we een lekker kopje koffie bij een heerlijk zonnetje. Na wat omzwervingen kwamen we uiteraard aan de voet van de klim naar de Eyzahutte. Tot hier verliep de tocht vlekkeloos. Posities werden ingenomen en al snel ontstonden de eerste schermutselingen. Hierbij ging er echter iets mis met het schakelmechanisme van Leo waarbij zijn derailleur afbrak. Verder fietsen was onmogelijk en Leo was genoodzaakt om terug te keren naar het begin van de klim waar hij later met de auto opgehaald kon worden. Zoals vaak gezegd wordt “de Tour wacht op niemand” gaat onze klim ook verder. Helaas veranderen ook nog de weersomstandigheden en trekt de lucht helemaal dicht.

Weldra komt de regen dan ook met grote hoeveelheden naar beneden. Als eerste bereikt Dorke de top gevolgd door Marius en Ronnie. Al spoedig volgen de anderen en bereiken ook al of niet voldaan de top. Echter een renner zien we niet. Willie Raaymakers komt maar niet boven en al spoedig ontstaat het vermoeden dat hij een verkeerde afslag genomen heeft en verdwaald is in het weidse land van Frankrijk.

Wim, Peter en Hans (de gastheer) gaan als eerste naar beneden om Leo op te halen. De anderen zullen nog even wachten op Willie en dan ook afdalen. Nadat Leo opgehaald is blijkt Willie nog steeds niet gearriveerd en daarom gaan Hans Vissers en Peter op zoek in de bergen naar onze spoorwegman. Uiteindelijk wordt hij gevonden boven op de top, eenzaam, mistroostig en verlaten. Snel zijn fiets ingeladen en op naar de thuisbasis.

Uiteindelijk kwam alles op zijn pootjes terecht en konden we na een warme douche heerlijk genieten van een lekker bordje pasta. Probleem was wel de fiets van Leo die behoorlijk stuk was.

Om 20.00 uur stond het heerlijke avondeten gereed. Op het menu stond:

Lekkere tomatensoep, aardappelen met witlof en kalfsvlees, kwark met druiven als dessert.

Na een laatste afzakkertje gingen de laatste om 23.45 uur toch met een voldaan gevoel naar bed.

Woensdag 08 juni. De tocht van 120 km.

Om 08.00 uur was het tijd voor een heerlijk ontbijt.

Vandaag stond er een lange tocht op het programma van 120 km. Leo en Hans zouden naar Lyon rijden om in een Koga winkel de noodzakelijke onderdelen te gaan kopen om de fiets van Leo te repareren. Verder was het weer niet best. Donker weer met veel bewolking en een temperatuur van slechts 16 graden. Maar het werd wel droog en om

11.30 uur werd er besloten om te vertrekken.

Achtereenvolgens werden de volgende cols beklommen. Hierbij tevens aangegeven de doorkomst op de top.

Col de Valouse : 1 Dorke, 2 Marius, 3 Ronnie. (hoogte 735 meter)

Col Eyrotes : 1 Dorke, 2 Marius, 3 Ronnie

Col Pre Guittard : 1 Marius, 2 Ronnie, 3 Ton. (hoogte 914 meter)

Col Lescou : ? (hoogte 829

Col Poet Celard : 1 Marius, 2 Dorke, 3 Willie (met kramp)

Ook de anderen wisten uiteraard telkens in verschillende volgorden de toppen te bereiken.

Uiteindelijk arriveerden we om 18.00 uur op onze thuisbasis. 120 km met een hoogteverschil van 1800 meter waren er afgelegd. Lekke banden waren er vier waarvan Willie er al twee voor zijn rekening nam. De laatste kort bij huis zodat hij alsnog door Wim opgehaald moest worden. Het was een mooie tocht die wel zwaar was maar zeker de moeite waard.

Jammer was wel dat Leo er niet in geslaagd was om de benodigde onderdelen te vinden in Lyon. Hierna ging men onder de douche en weldra konden we weer genieten van een heerlijk bord pasta.

Het biertje smaakte hierna toch weer opperbest en om 20.00 uur gingen we wederom aan tafel.

Menu: Warm stokbrood met camembert, vlees van de kip met rijst en heerlijke spekjes aangevuld met courgette, en als toetje appeltjes met crème. Heerlijk gegeten.

Na een gezellige avond met de nodige sterke verhalen en drankjes werd de avond afgesloten met het bekende borreltje.

Om 23.30 uur gingen de lampen uit en kon ieder genieten van de welverdiende nachtrust.

De volgende dag stond de Mount Ventoux op het program.

Donderdag 09 juni. De klim van de Mont Ventoux.

Vandaag stond de grote klim op het programma. Na het ontbijt vertrokken we om 08.30 uur naar Maloucenne met 5 auto’s. Dit was noodzakelijk omdat er door een aantal plannen gesmeed waren om de Mount Ventoux 2 x van verschillende zijden te beklimmen. Logistiek

was dit niet zo makkelijk waardoor er zoveel voertuigen nodig waren. Om 10.00 uur bereikten we Maloucenne waar de preparatie kon beginnen voor de klim.

Het zonnetje scheen licht, de wind was stevig en de temperatuur was 20 graden.

Omdat de fiets van Leo niet gemaakt kon worden zou deze de volgauto besturen, foto’s maken en de nodige etenswaren en bagage vervoeren naar de top.

Klokslag half elf vertrokken we voor de klim van 21 km lengte en een gemiddeld stijgingspercentage van 7,8 %. Iedereen klimt goed naar eigen kunnen en geniet zo nu en dan ook van de mooie omgeving. Helaas zat het venijn in de staart van de klim. De weersomstandigheden werden slechter. Op de top was het steenkoud, mistig en een straffe wind. De afspraak was dat er boven gewacht zou worden door een aantal renners, om na een gezamenlijke afdaling naar Bedoin, van hieruit de klim naar de top nogmaals te doen.

Wachten onder deze omstandigheden met kletsnatte kleren was geen optie. Besloten werd om de 2e klim niet door te laten gaan en de afdaling individueel te doen naar de voet van de berg in Maloucenne. Boven op de “kale berg” kon men wat rusten, omkleden, eten en drinken in de bus van Leo. Voor velen was dit even een lekker warm huisje.

Nadat ieder op eigen snelheid de afdaling volbracht had was de samenkomst op het terras beneden in Maloucenne onder geheel andere omstandigheden. Iedereen had de klim goed volbracht en was veilig beneden aangekomen. Nu was het genieten onder een heerlijk zonnetje met een temperatuur van 23 graden met een grote pot …………….Wie doet je wat.

Nadat ook de tweede schuimkraag genuttigd was werd de terugreis aanvaard.

Om 16.00 uur bereikten we Lacolline. De pasta was snel door Hans gemaakt en weldra zaten we met een heerlijk potje bier na te kletsen in de zon.

Zoals gewoonlijk gingen we om 20.00 uur genieten van het overheerlijke avondeten.

Vandaag stond op het menu: Tomaten met warme champignons als voorgerecht, Hierna vis met rijst en spacecake als toetje. De verdere avond werd ingevuld met het nakletsen over de klim van de Mount Ventoux, een biertje drinken en uiteraard een extra borreltje op de geslaagde dag. Om half twaalf gingen de lampen uit en kon iedereen genieten van een welverdiende nachtrust.

Volgorde aankomst op de top van de Mount Ventoux met de persoonlijke klimtijd.

1. Marius Perdon 1 uur en 39 minuten

2. Dorke Nous 1 uur en 41 minuten

3. Ton van der Heijden 1 uur en 45 minuten

4. Ronnie Vervoort 1 uur en 49 minuten

5. Willie Raaijmakers 1 uur en 51 minuten

6. Corne Nous 2 uur en 01 minuten

7. Henk van den Berg 2 uur en 02 minuten

8. Hans Vissers 2 uur en 06 minuten

9. Piet van de Tillaart 2 uur en 10 minuten

10. Wim van Breughel 2 uur en 15 minuten

11. Peter Verkuijlen 2 uur en 15 minuten

12. Theo Raymakers 2 uur en 20 minuten

13. Hans Janssen 2 uur en 27 minuten

Vrijdag 10 juni. De laatste fietsdag.

Op deze dag was het bijzonder mooi weer. Een stralende zon, weinig wind en omstreeks 23 graden. Hans Janssen stelde zijn fiets beschikbaar aan Leo zodat deze de laatste dag nog een leuke tocht kon maken. Hans had Wim van Breughel zover gekregen dat ze beiden een toeristisch uitstapje gingen maken naar Montemillar. ’s-Avonds had Wim uiteraard spijt want

een dag zonder fietsen met dit mooie weer in zulk mooi landschap is een gemiste kans.

Het positieve was wel dat Leo zijn energie kon gaan gebruiken.

Om 10.00 uur vertrokken we voor een tocht naar de omgeving van Crest. Als eerste moest de Col de Grande Limite beklommen worden met een hoogte van 506 meter.

Als eerste kwam Marius weer boven gevolgd door Dorke en Leo.

Hierna volgde een lange afdaling waarna een klim volgde die als een echte kuitenbijter genomen moest worden. Liefst 18% en de meeste probeerden hier nog een stukje kleiner te schakelen. Helaas op een bepaald moment kun je niet kleiner en zul je door moeten stoempen.

Op 444 meter lag het hoogste punt en de route werd hierna gezamenlijk weer vervolgd naar de pauzeplaats in Grane. Heerlijke koffie met een lekker banaantje in een rustig dorpje met veel zon. Na de pauze ging de tocht richting Crest en uiteraard moest op de brug een foto gemaakt worden. Even waren we bij het uitrijden van Crest Ronnie kwijt maar gelukkig werd hij toch weer terug gevonden.

De volgende plaats was Aouste waarna de mooie klim naar de Pas de Lauzuse met 506 meter genomen moest worden. Doorkomst op 506 meter, Dorke, gevolgd door Corne en Ton.

Enkele renners kregen wat etensproblemen maar uiteindelijk kwam ieder toch goed boven.

Hierna volgde de mooie lange afdaling via Foret de Saou naar het plaatsje Saou waar de tweede pauze plaats vond.

Het laatste gedeelte van de trip ging via Soyans naar Pont de Baret. De meesten gingen richting Lacolline. Peter daagde nog enkele renners uit om nog een extra rondje te doen via

Deyzahutte. Ton Henk en Ronnie waren al snel overgehaald en bijna gezamenlijk werd dit toetje nog genomen.

Bij terugkomst werd er door een aantal nog een stevige wandeling ondernomen in de mooie omgeving en Wim moest toch nog even van zijn fiets genieten. Hij ging nog een tochtje maken van 37 km.

Rond de klok van zes was ieder weer op de thuisbasis en kon de pasta geserveerd worden.

Het avondeten volgde al snel en Hans en Marie-Jose hadden wederom een lekker menu samengesteld.

Groentesoep, hachee en gepofte aardappelen met boontjes en als dessert roomvla met advocaat.

Na dit heerlijke avondeten werden de koffers al gepakt en de fietsen ingeladen zodat we

’s-morgens op tijd konden vertrekken. Hierna was het nog tijd voor een lekker drankje en een afscheidsborrel. Uiteindelijk werden de laatste lampen gedoofd en gingen ook de laatste naar bed.

Zaterdag 11 juni. De terugreis.

De dag dat we weer naar huis moesten was alweer aangebroken. Nadat we om 7.45 uur ons laatste ontbijt genuttigd hadden was de tijd gekomen om afscheid te nemen van onze gastheer Hans en gastvrouwe Marie-Jose. Namens de groep bedankte Hans Janssen hun voor de opnieuw uitstekende verzorging en hartelijk verblijf gedurende de afgelopen dagen.

Zoals bij de heenreis werd de terugreis ook in groepen afgelegd. Om 08.00 uur vertrok de eerste groep richting Nederland, Ronnie, Hans, Ton, Marius, Willie en Henk.

Dorke en Corne gingen verder genieten van hun vakantie en trokken zuidwaarts.

Om 08.45 uur vertrok de laatste groep. Leo, Hans Vissers, Piet, Theo, Wim en Peter.

Er was weinig verkeer op de wegen en de reis verliep voorspoedig. Theo moest weer in Luxemburg afgezet worden en de laatste arriveerden om 20.45 uur weer veilig in Mariaheide. De koffers en de fietsen konden uitgepakt worden en allen keerden met een tevreden gevoel naar huis.

Een mooie week kwam ten einde. Ondanks het wat mindere weer, met weinig lekke banden en gelukkig geen valpartijen, kunnen we terugzien op een geslaagde fietsweek in een gezellige en vrij ontspannen sfeer.

Namens alle deelnemers de complimenten voor de organisatoren Leo en Hans en wellicht tot een volgende keer. Ook complimenten en dank voor de goede zorg in Frankrijk van Hans en Marie-Jose in Lacolline.

Benieuwd zijn we uiteraard naar de filmopnamen gemaakt door Ronnie tijdens deze week.

Peter Verkuijlen